Ve ilk devre boyunca ciddi gol pozisyonu olmadıysa da top çalma/alan kapatma için ciddi enerji harcandı. Topla daha çok oynayan Beşiktaş ne ortadan ne kenarlardan planlandığı hiçbir şeyi yapamadı. Bu tarz sürdü gitti 69’daki değişikliklere kadar. Bu dakikadan sonra Beşiktaş ablukası yoğunlaştı ama ne pahasına?

Lens, Umut, Güven ile hücumzenginleşmiş gibi görünse de durum gerçekten böyle miydi? Burak sahada ve maç boyu bir iki cılız koşu dışında hiçbir şey yapmadı ve maçı tamamladı. Ceza sahası önüne kümelenen Malatya ise sakin kalarak çözümiçin fırsatı kollamaya başladı ve onlardan iki tane buldu. Girenlerle çıkanlarla bu kadar karmaşıklaştırılan oyunda Beşiktaş’ın düzen tutması mümkün değil. Düşünün yenilen iki golde de Güven Yalçın ceza sahası içinde ve en kritik olumsuz hamleleri yapıyor. Bunun adına dense dense ‘düzensizlik’ denebilir...

Maçın starı

Malatya takım olarak özellikle 60’dan sonra dengeli oynadı. Üç stoper Mina, Hadebe, Vida maçın en iyileriydi. “Maçın adamı kim değil?” diye sorulsa ilk isim hazır; Burak Yılmaz.

Maçın olayı

Rebocho’nun boşaltılmış sol kanattan isabetsiz ortaları ile hakemin verdiği taç kararına itiraz eden Abdullah Avcı’nın sarı kart görmesi... İkisine de ne gerek var?

Kısa mesaj

Beşiktaş kazanıyordu ama nasıl? Bu maçtan sonra kaybetmekten çok “olmayan oyun” üzerine düşünmeleri gerek.

Cem Dizdar / Fanatik